Ergens voor kiezen is één, er gevolg aan geven is iets anders.

Bertine Vehof over stappen zetten.

Tjonge, dat een stap zetten soms zoveel moeite kan kosten.
In mijn hoofd heb ik het vaak zo voor elkaar. Dan stelt het niet zoveel voor. Immers als je iets wilt dan ga je ervoor is mijn motto. De koe bij de horens vatten. Kwestie van doen. De praktijk blijkt soms toch gecompliceerder.

Ik merkte dat ik zin had in verdieping, in iets nieuws te leren, zin om me omringen met inspirerende mensen. Mijn partner heeft me besmet met dit virus. Hij heeft zijn baan na 18 jaar dienstverband dapper ingeruild voor een nieuwe werkomgeving Hij is nu werkzaam in een jong enthousiast team en ik zie hoe bruisend, vernieuwend en verkwikkend dat werkt voor hem. En ik voel “Dat wil ik ook!” Het werkt aanstekelijk. Ik heb ook zin in een nieuw avontuur. Ik weet gelijk dat ik de opleiding wil doen waar mijn interesse al een tijdje naar uitgaat. Ik kijk op de website, lees de voorwaarden, de inhoud, de opzet, de studiebelasting per week, de kosten, etc. Ik laat mijn denken erop los en voel ook of het wel de goede keuze is, weet ik het wel zeker, het is wel een hele afstand, hoe regel ik dat thuis, heb ik er eigenlijk wel wat aan. Vele vragen passeren de revue. Ik blijf een beetje dwalen en besluit er later op terug te komen. Ineens is het niet zo helder meer. Deze twijfel houdt een paar dagen aan. Ik kijk weer op de website, heb het er nog een over met mijn partner, er komen weer nieuwe vragen voorbij. Waarom schrijf ik me niet gewoon in?
En dan voel ik wat er tussen zit. Als ik me inschrijf kies ik voor persoonlijke ontwikkeling en groei. Dan zal ik vanuit mijn comfortzone bewegen naar een onbekende nieuwe plek. Van bekend en veilig naar onbekend en onveilig. Van ingehoudenheid naar vrijheid. Van onzichtbaar naar zichtbaar. Van klein naar groot. Oeps, kies ik daarvoor? Is dat wat ik wil?
Ik besluit een mail te sturen naar de opleiding. Wie weet is er niet voldoende deelname. Ik krijg gelijk bericht terug. De opleiding start zeker en er is nog één plek vrij. Wat? Ik weet het ineens. Ik schrijf me nu in. Pfff, de stap is gezet.
En ik heb er onwijs veel zin in. Op weg naar EmotieCoach.

Dit schrijvende realiseer ik me hoe herkenbaar dit zal zijn voor onze huidige en aankomende studenten. Je hebt een verlangen, je wilt iets erg graag en je voelt dat je een stap wilt zetten. Maar er is ook angst, spanning, niet weten, het onbekende.
Op zo’n moment is het fijn afstand te kunnen nemen en te kijken naar jezelf in die situatie, bewustwording en inzicht te creëren en contact te houden met je verlangen. Te durven vertrouwen op je eigen weten. En dit is precies waar we les in geven.

Leave a Reply